دادند . زيرا در صحيفه‌اى كه از آسمان نازل شده بود ، آن حضرت بدين نام شريف خوانده شده بود . همچنين كنيهء جدّ گراميش حضرت امام محمّد باقر عليه الصلاة و السلام را برايشان انتخاب فرمودند و همواره فرزند عزيز خود را با كنيه ياد مىنمودند و به همين عنوان براى آن حضرت نامه مىنوشتند . « محمد بن عباد » كه از طرف « فضل بن سهل » به عنوان كاتب ، خدمت حضرت امام رضا عليه الصلاة و السلام فرستاده شده بود ، مىگويد : هرگز نشنيدم حضرت امام رضا عليه الصلاة و السلام فرزند گرامى خود را به نامش - محمّد - ياد فرمايند ، بلكه همواره مىفرمودند از « ابو جعفر » به من نامه رسيد ، يا من به ابو جعفر نامه فرستادم . اين در حالى بود كه حضرت امام جواد عليه الصلاة و السلام در مدينه و كودك بودند و نوشته‌هايشان در نهايت زيبائى و بلاغت ، به حضرت امام رضا عليه الصلاة و السلام و اصل مىشد .

--> - روح رسيد ، چنين مىفرمايند : « اللهم انى اسألك بالمولودين فى رجب محمد بن على الثانى و ابنه على بن محمد المنتجب و اتقرب بهما اليك خير القرب . . . » « خداوندا به حق آن دو مولود ماه رجب - « محمد بن على » دوّم و پسرش « على منتجب » از تو درخواست مىكنم و به واسطهء آن دو ، نيكوترين نزديكىها را به ذات مقدّس تو طالبم . » نظرات ديگرى هم در اين مورد مطرح مىباشد . از جمله مرحوم طبرسى در اعلام الورى ، ص 119 ، تولّد حضرت را در هفدهم ماه رمضان مىداند و ابن شهر آشوب در مناقب ، ج 2 ، ص 421 نوزدهم ماه رمضان را ذكر مىكند . فتال در روضة الواعظين ، ص 209 ، پانزدهم ماه رمضان و ابن خلكان در وفيات الاعيان ، پنجم ماه رمضان را نيز گفته‌اند .